Η Αυστραλία λέει ΟΧΙ στο Ισλάμ και είναι η δεύτερη φορά που το κάνει!

Οι μουσουλμάνοι που θέλουν να ζήσουν σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο Sharia, ενημερώθηκαν ότι πρέπει να φύγουν από την Αυστραλία, καθώς η Κυβέρνηση έχει στοχοποιήσει όλους τους εξτρεμιστές στην προσπάθεια της να αντιμετωπίσει τις εν δυνάμει τρομοκρατικές επιθέσεις.

Επί πλέον, η Gillard εκνεύρισε μερικούς μουσουλμάνους με την δήλωση της ότι υποστηρίζει πλήρως τις ενέργειες των μυστικών υπηρεσιών στην παρακολούθηση των τζαμιών σε όλη την επικράτεια.

Ανακοίνωση της πρωθυπουργού της Αυστραλίας Julia Gillard - Australia σε ελεύθερη μετάφραση:

"ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΟΧΙ ΟΙ ΑΥΣΤΡΑΛΟΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ... Είτε σας αρέσει είτε όχι. Έχω κουραστεί από την ανησυχία αυτού του έθνους μήπως ενοχλούμε μερικούς ανθρώπους ή την κουλτούρα τους. Από την εποχή των επιθέσεων στο Bali, έχουμε παρατηρήσει μια αύξηση του πατριωτισμού στην πλειονότητα των Αυστραλών.

Η κουλτούρα μας έχει εξελιχθεί για περισσότερο από δύο αιώνες με αγώνες, προσπάθειες και επιτυχίες από εκατομμύρια ανδρών και γυναικών που κατέκτησαν την ελευθερία.

Μιλάμε κυρίως ΑΓΓΛΙΚΑ, όχι Ισπανικά, Λιβανέζικα, Αραβικά, Κινέζικα, Γιαπωνέζικα, Ρωσικά ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα. Οπότε, αν επιθυμείτε να γίνετε μέρος της κοινωνίας μας, να μάθετε την γλώσσα μας.

Οι περισσότεροι Αυστραλοί πιστεύουν στο Θεό. Αυτό δεν είναι κάποια Χριστιανική, δεξιά πολιτική προπαγάνδα, αλλά ένα γεγονός, επειδή Χριστιανοί άνδρες και γυναίκες βασισμένοι στα Χριστιανικά ιδεώδη, ίδρυσαν αυτό το έθνος, και αυτό είναι πλήρως εξακριβωμένο. Εάν ο Θεός μας σας ενοχλεί, τότε σας προτείνω να σκεφτείτε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη σαν την νέα σας πατρίδα, γιατί ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας.

Θα αποδεχτούμε τις πεποιθήσεις σας, και δεν θα τις αμφισβητήσουμε. Αυτό που επιθυμούμε εκ μέρους σας είναι να αποδεχτείτε τις δικές μας πεποιθήσεις και να ζήσετε σε αρμονία και ειρήνη μαζί μας.

Αυτή είναι η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ και Ο ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ και θα σας επιτρέψουμε κάθε ευκαιρία να τα απολαύσετε όλα. Αλλά, αφού τελειώσετε με τις διαμαρτυρίες σας και τις γκρίνιες σας για την Σημαία μας, τα Χριστιανικά μας πιστεύω ή τον τρόπο ζωής μας, σας συνιστώ ολόθερμα να εκμεταλλευτείτε μια άλλη μεγάλη Αυστραλιανή ελευθερία:

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ.

'Αν δεν είστε ευτυχείς εδώ τότε ΦΥΓΕΤΕ. Δεν σας υποχρεώσαμε να έλθετε. Εσείς ΕΠΙΛΕΞΑΤΕ να έλθετε εδώ. Επομένως ΑΠΟΔΕΧΤΕΙΤΕ την χώρα που ΕΣΕΙΣ επιλέξατε."

Οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι δεν είναι ευτυχισμένοι...

Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Γάζα

Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Αίγυπτο

Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Λιβύη

Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Μαρόκο

Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Ιράν

Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Ιράκ

Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Υεμένη

Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Αφγανιστάν

Δεν είναι ευτυχισμένοι στο Πακιστάν

Δεν είναι ευτυχισμένοι στην Συρία

Δεν είναι ευτυχισμένοι στον Λίβανο

Που είναι λοιπόν ευτυχισμένοι;

Είναι ευτυχισμένοι στην Αυστραλία

Είναι ευτυχισμένοι στην Αγγλία

Είναι ευτυχισμένοι στον Καναδά

Είναι ευτυχισμένοι στις ΗΠΑ

Είναι ευτυχισμένοι στην Γαλλία

Είναι ευτυχισμένοι στην Γερμανία

Είναι ευτυχισμένοι στην Σουηδία

Είναι ευτυχισμένοι στην Νορβηγία

Είναι ευτυχισμένοι στην Δανία

Είναι ευτυχισμένοι σε κάθε χώρα που δεν είναι μουσουλμανική

Και ποιόν κατηγορούν;

Όχι το Ισλάμ!

Όχι τους ηγέτες τους!

Όχι τους εαυτούς τους!

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΖΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ

Και θέλουν να τις αλλάξουν, ώστε να μοιάζουν με τις χώρες στις οποίες ήταν δυστυχείς….www.apocalypsejohn.

Το όριο μεταξύ πλουσίων και φτωχών στο Μεξικό

                                                                                                                                                                         
Αυτή η Πόλη στο Μεξικό, η περιοχή της Σάντα Φε είναι τα σύνορα μεταξύ πλουσίων και φτωχών.   Τα πλάνα τράβηξε ο φωτογράφος Oscar Ruiz:                                                                                                                                                                                
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        www.i-diadromi.gr

”Όχι” στον κατώτατο μισθό των 3.260 ευρώ από τους Ελβετούς!

Ακούγεται ανέκδοτο για τους μαστιζόμενους Έλληνες





“Όχι” στην καθιέρωση κατώτατου μισθού της τάξης των 3.260 ευρώ λένε οι Ελβετοί, σύμφωνα με τις πρώτες προβλέψεις του εκλογικού αποτελέσματος.


Οι Ελβετοί κατά παράδοση απορρίπουν τις προτάσεις που θεωρούν ότι είναι πιθανόν να βλάψουν τις οικονομικές επιδόσεις της χώρας.

Οι επικριτές της πρότασης η οποία ετέθη σήμερα σε δημοψήφισμα θεωρούν ότι η εισαγωγή κατώτατου μισθού θα έβλαπτε την ανταγωνιστικότητα και θα οδηγούσε στην περικοπή θέσεων εργασίας.

Επίσης, οι εκπρόσωποι των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων θεωρούν ότι μια τέτοια κίνηση θα αυξήσει σημαντικά το κόστος τους, γεγονός που ενδέχεται να έχει συνέπειες στις τιμές των προϊόντων.

Οι υποστηρικτές της πρότασης θεωρούν ότι η εισαγωγή κατώτατου μισθού θα άμβλυνε τις μισθολογικές ανισότητες στη χώρα. Παράλληλα, τονίζεται η ανάγκη να αυξηθεί ο κατώτερος μισθός, δεδομένου ότι το κόστος ζωής σε πόλεις όπως η Ζυρίχη και η Γενεύη είναι πολύ υψηλό.

Επιπλέον, τα συνδικάτα υπενθυμίζουν ότι γειτονικές χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία έχουν καθιερώσει κατώτερο μισθό. Στη Γερμανία θα τεθεί σε ισχύ το 2017.

«Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα είναι ένα σαφές ‘όχι’» δήλωσε εκπρόσωπος του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων gfs.bern, διευκρινίζοντας ότι το ‘ναι’ αναμένεται να έχει εξασφαλίσει περί το 30% των ψήφων.

Ένα ακόμα ερώτημα που έχει σε δημοψήφισμα αφορά στην αφορά στην αγορά μαχητικών αεροσκαφών από σουηδική εταιρεία. Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούν ακόμα να γίνουν προβλέψεις.                                                                                                                                                                                                                                   Surce: Contraseolousblogspotgr

Ανατριχιαστικό: Που καταλήγουν τα 8.000.000 παιδιά που εξαφανίζονται τον χρόνο; Ποια η σχέση των παγκόσμιων εξουσιαστών με τον...κανιβαλισμό;;;

Έκπληξη προκαλεί σε κάποιον που παρατηρεί τα πράγματα από μια απόσταση και προσπαθεί να τα καταλάβει σε βάθος. Σε όλον τον κόσμο έχει επιβληθεί αυτή η έκφυλη παράσταση που το ονομάζουν ΚΑΡΝ-α-ΒΑΑΛ-ι. Έχουν φτάσει σε σημείο να επιβάλλουν στα παιδιά να πηγαίνουν στα μαθήματα με μάσκες.

ΤΟ ΚΑΡΝ-α-ΒΑΑΛ-ι είναι η γιορτή των σαρκοβόρων και ΚΑΝ -ι-ΒΑΑΛ-ων. Όπως και η λέξη «Σαρκοφάγοι» - αυτοί που καταβροχθίζουν σάρκες – η λέξη ΚΑΡΝΙ-ΒΟΡΟΙ (λατινικά Carnivore,  kɑrnɪvɔər) είναι η σύνθετη λέξη από «καρνι» -κρέας και «βοράρε»-(ευχαρίστηση). ΚΑΡΝΑΒΑΑΛΙ – ευχαρίστηση από κρέας.http://en.wikipedia.org/wiki/Carnivore

Την ίδια ρίζα «ΚΑΡΝ» έχει και η λέξη «carn-age»: http://www.merriam-webster.com/dictionary/carnage

Definition of CARNAGE

1 : the flesh of slain animals or men (το κρέας σκοτωμένων περιλαμβανομένων ανθρώπων) 
2 : great and usually bloody slaughter or injury (as in battle)
See carnage defined for English-language learners »
See carnage defined for kids »

Προφανώς η λέξη ΚαΡΝαζ (carn-age) είναι συγγενική με την λέξη ΚοΡμπαΝ που σημαίνει θυσία ζώου αλλά κυρίως ανθρώπου. "Hebrew noun "korban" (קָרְבָּן) - whether for an animal or other offering". http://en.wikipedia.org/wiki/Korban

Πάντοτε μας λένε ο διάφοροι «γλωσσολόγοι» και «πατριώτες» ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η «αρχαιότερη» κλπ. Η λέξη ΚΑΝ-ι-ΒΑΑΛ-ος τι προέλευση έχει;
Η ρίζα ΚΑΝ – ο κύριος εβραϊκός ιερέας ο οποίος κάνει την θυσία. Και το ΒΑΑΛ (ή ΜΠΑΑΛ) – αυτός στον οποίο φέρουν την θυσία. "The Hebrew noun kohen is most often translated as "priest", whether Jewish or pagan, such as the priests of Baal or Dagon, though Christian priests are referred to in Hebrew by the term komer (Hebrew כומר). The word derives from a Semitic root common, at minimum, to the Central Semitic languages; the cognate Arabic word كاهن kāhin means "soothsayer, augur, or priest"  http://en.wikipedia.org/wiki/Kohen

Δείτε παρακάτω μια διακόσμηση από μια εκκλησία του 14 αιώνα στην Ιταλία (Ορβιέτο): τι βλέπετε; Θα σας λένε διάφορες ερμηνείες για να σας οδηγήσουν έξω από την ουσία, αλλά είναι προφανές αυτό που βλέπουμε: οι γαλαζοαίματοι σφάζουν του κοκκινόαιμους και κάποιοι (στη εικόνα με φτερά δηλ. ιπτάμενοι, ίσος εννοούν ότι είναι έξω από την Γη) τους επιβλέπουν από πάνω.

Αυτή η εικόνα είναι θα μπορούσε να ονομαστεί «όλη η ισΤΟΡιά της ανθρωπότηταςσε μα εικόνα». 

Μα θα μας πείτε υπάρχουν ΚΑΝ-ι-ΒΑΑΛ-οι;

Η επιστήμη της Περιουσιολογίας απαντά : όχι μόνο υπάρχουν αλλά και ευδοκιμούν .

Ένας Γερμανικός χάρτης του τέλους του 19 αιώνα για τις περιοχές της Γης που υπήρχε έντονος ΚΑΝ-ι-ΒΑΑΛ-ισμός. Σήμερα φυσικά όλα αυτά τα κρύβουν.

Έργο του 1400-1450 "μ.Χ" περίπου

Έργο "ολλανδού" καλλιτέχνη. Τέλος 19αι.

 Μερικά οικόσημα «αρχοντικών» οικογενειών Ευρώπης. 

Βέρνη, Γερμανία. Δεν το κρύβουν.

Σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο «χάνονται» δηλ. εξαφανίζονται, μαζί με την στατιστική της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής  και της Αφρικής, 8 εκατομμύρια παιδιά. Στην Ευρώπη αυτός ο αριθμός φτάνει στις 75 χιλιάδες και στη Ρωσία στις 55 χιλιάδες.  Που «χάνονται» όλα αυτά τα παιδιά; Που έχουν κρυφτεί όλες οι «ανθρωπιστικές» , «φεμινιστικές» και «μη» κυβερνητικές οργανώσεις; Που είναι οι «έγκυροι» και «ανεξάρτητοι» δημοσιογράφοι; Προφανώς όλοι τους έχουν εντολές από την παγκόσμιους εξουσιαστές να μην θίγουν το θέμα…. Γιατί το θέμα είναι μεγάλο… .. Εμπλέκει κυρίως κανίβαλους, αλλά και παιδόφιλους, εμπόρους οργάνων και την ελίτ της (ψευτο)ιατρικής για διεξαγωγή πειραμάτων.

Το πρώτο που θέλουμε να προσέξετε είναι η πλήρης αδιαφορία των Εβαιοπαϊκών κυβερνήσεων. Δηλ. μέσα σε 10 χρόνια στη Ρωσία και στην Ευρώπη έχουν χαθεί 1,4 εκατομμύρια παιδιά ….  μια πόλη σαν την Θεσσαλονίκη…… και απόλυτη σιωπή.

Σκεφτείτε για ένα λεπτό τα παιδιά αυτά να  μην ήταν γκοημόπουλλα , αλλά περιούσια παιδιά. Σκεφτείτε μόνο να χαθούν όχι χιλιάδες , αλλά μόνο 50 εβραιόπουλλα.  Το τι θα συνέβαινε σε όλον τον κόσμο δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Ο ντόρος από ολοκαυτωμικές κραυγές των εβραίων θα έφτανε μέχρι τον ουρανό, θα ξύπναγε ακόμα και τον Ιαχβέ. Όλες οι χώρες θα είχαν ξεσηκωθεί, Θα είχαν σταλεί χιλιάδες τηλεγραφήματα , θα είχαν γραφτεί άρθρα και βιβλία, θα είχε γυριστεί ταινία, ο «πνευματικός» κόσμος θα μας είχε τρελάνει από τα κουτιά των σπιτιών μας, η Μοσάντ θα είχε αναποδογυρίσει τα πάντα. Ας θυμηθούμε την μικρή που χάθηκε με επώνυμο ΜκΚαν. Είχαμε γράψει ότι είναιεβραιοπουλο: «ΚΑΝ» - στη χίμπρου είνα ο ιερέας που κάνει την θυσία….  

Θυμάστε την πρόσφατη περίπτωση της Γαλλίας όπου δήθεν σκοτώθηκαν δύο παιδιά και ένας ραβίνος ;  Η Γαλλία επίσημα δεν επαρχία του Ισραήλ αλλά «ανεξάρτητο» κράτος, αλλά το κράτος αυτό επί μερικές μέρες είχε παραλυθεί τελείως και όλα τα ΜΜ«Ε» από το πρωί μέχρι το βράδυ μας «ενημέρωναν»….

Πριν από περίπου δύο μίνες έγινε μεγάλο θέμα στα διεθνή αλλά και ελληνόφωνα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης ( π.χ. ΕΡΤ ) για την απαγόρευση που επέβαλλε η Ρωσία στην υιοθέτηση παιδιών της ειδικά από αμερικανούς (Δείτε εδώ και εδώ).

Δείτε παρακάτω τους λόγους για τους οποίους η κρυπτοεβραϊκή κυβέρνηση της Ρωσίας αναγκάστηκε πιεζόμενη αφόρητα από τις πατριωτικές δυνάμεις της χώρας να προβεί σε αυτήν την κίνηση.

Φυσικά την (πολύ) «καλή» Μαριλένα Κατσίμη που αναρωτιόταν «γιατί η απαγόρευση ειδικά για τις ΗΠΑ» δεν την ενημέρωσαν τα αφεντικά της για παρακμή και τον εκφυλισμό στην μέκκα της δημοκρατίας. Την προτείνουμε να διαβάζει εμάς τους (πολύ) «κακούς» για να ξεστραβωθεί…..

«5200 εργαζόμενοι και συνεργάτες του Πενταγώνου έχουν πιαστεί για την αγορά παιδικής πορνογραφίας» Δείτε και το βίντεο. Το Πεντάγωνο , κα. Κατσίμη,  αποτελείται από παιδόφιλους ….  Οι παιδόφιλοι κυβερνούν τον κόσμο και βομβαρδίζουν (δημοκρατικά) όποιον θέλουν.

"U.S. infant mortality rate higher than developed world’s!" Δηλ. «Η παιδική θνησιμότητα στις ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη στον ανεπτυγμένο κόσμο» Δείτε εδώ.

Ας δούμε ένα άρθρο «Οι ΗΠΑείναι οι μπροστάρηδες στη δολοφονία των παιδιών!» που γράφει:

"Over the past 10 years, four times more children died in the U.S. from domestic violence than soldiers in Iraq and Afghanistan during the war. This is the worst death rate in the developed world. This means that the myth that adopted children would be better off in the U.S. than in Russia is doubtful. In addition, no one knows what awaits these children in the U.S. In December, the U.S. organization Childhelp that helps children affected by violence released a new report. The authors of the report wrote about a "hidden epidemic of child abuse in the United States." Annually 3.3 million reports of violence over about 6 million children are received. Every day in the country more than five children die for reasons related to violence. The authors of the study concluded that the U.S. set the worst record in all developed countries.The most widespread child abuse is neglect of their lives and interests (78.3%) followed by physical violence (17.6%), sexual violence (9.2%) and psychological violence (8.1%).Over 80% of the children who died of violence were under 4 years old. In approximately 60% of cases death certificate do not specify that the cause of death was abuse. Last year, BBC journalists conducted an investigation and came to the shocking conclusion that in the last 10 years, over 20,000 children have died in the U.S. in their own homes at the hands of family members".

Δηλ.:

«Κατά τα τελευταία 10 χρόνια στις ΗΠΑ έχουν σκοτωθεί περισσότερα παιδιά απ’ ότι αμερικανοί στρατιώτες στο Ιράκ και Αφγανιστάν μαζί! Είναι τα χειρότερα δεδομένα μεταξύ ανεπτυγμένων κρατών. Κάθε μέρα στις ΗΠΑ σκοτώνουν 5 παιδιά! (Και αυτά είναι δεδομένα όχι μεταξύ υιοθετημένων παιδιών).

Από αδιαφορία των γωνιών με κάποια τραγική εξέλιξη πάσχουν 78,3% των παιδιών, από ξυλοδαρμούς 17,6% των παιδιών, από βιασμούς 9,2%, από ψυχολογικά προβλήματα 8,1%. Το 80% των δολοφονημένων παιδιών στις ΗΠΑ είναι κάτω των 4-ων χρόνων.»

Παρακάτω γράφουν:

«Τα  60% των πιστοποιητικών των θανάτων των παιδιών στις ΗΠΑ δεν αναγράφουν καν την αιτία του θανάτου (μήπως απλά τους τρώνε οι κανίβαλοι ή είναι θύματα κάποιων τελετών;)

«Πέρσι οι Βρετανοί δημοσιογράφοι είχαν διαπιστώσει ότι κατά τα τελευταία 10 χρόνια περισσότερα από 20 χιλιάδες παιδιά έχουν σκοτωθεί στα ΗΠΑ στα σπίτια τους στα χέρια των μελών της οικογένειας τους».  Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/2013/03/8000000.html

Πίτσα σπέσιαλ... με ακρίδες

                                                                                                                                                                                                                                          Οι "καλοί" επιχειρηματίες δεν αφήνουν καμιά ευκαιρία ανεκμετάλλευτη. Όπως ο ιδιοκτήτης μιας πιτσαρίας στην πόλη της Μιλτζούρας, ο οποίος, για να εκμεταλλευτεί τα σμήνη ακρίδων, που καταστρέφουν τις καλλιέργειες, αποφάσισε να προσφέρει και πίτσα με …ακρίδες στους πελάτες του.

Η ιδέα ήταν βασικά του δημάρχου, Γκλέν Μάϊλν και την υιοθέτησε ο ιδιοκτήτης της πιτσαρίας.

Στην περιοχή του Μαλί οι ακρίδες είναι τόσες πολλές που σχηματίζουν ένα τεράστιο σκούρο σύννεφο που καλύπτει ακόμα και τον ήλιο.

Οι οδηγοί καλούνται να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, ενώ τα πλυντήρια αυτοκινήτων λένε πως τετραπλασιάστηκαν οι δουλειές τους.

Τα καταστροφικά σμήνη έχουν εξαπλωθεί από το Κουίνσλαντ μέχρι τη Μελβούρνη και την Αδελαΐδα, σε μια έκταση 500.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αφανίζουν τις καλλιέργειες.
 Πηγή: health.ana-mpa.gr, Photo: avlxyz / CC BY-SA 2.0

Ούτε ένα δέντρο μετά από 100 χρόνια

Αυτή είναι η περιοχή πρόσκρουσης του μετεωρίτη στην Tunguska, της Ρωσίας. Όπως μπορείτε να δείτε, έχουν περάσει 100 χρόνια από την εκδήλωση του γεγονότος εκείνου και ακόμα δεν υπάρχουν ούτε δέντρα ούτε φυτά τα οποία θα μπορούσαν να μεγαλώσουν στο κυκλικό αυτό σημείο.

Εάν ένας μετεωρίτης, μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα μεγαλύτερος, χτυπήσει στη γη, πιθανώς θα καταστρέψει μια ολόκληρη ήπειρο και ίσως ακόμα περισσότερο.                                        Credit: Yahoo Images

Ο Ισλαμικός φονταμενταλισμός.

Η διαμάχη ανάμεσα στον υλισμό και την επιστροφή στις θρησκευτικές αξίες.                                                                            

                                                                                                                  Τον Φεβρουάριο 1979 οι Σιίτες, υπό την ηγεσία του Αγιατολάχ Ρουντολάχ Χομεϊνί, κατορθώνουν, με την ισλαμική επανασταση, να ιδρύσουν στο Ιράν ένα θρησκευτικό κράτος. Στον δυτικό κόσμο πλανάται ένα φάντασμα: το φάντασμα του ισλαμικού φονταμενταλισμού που αντιμετωπίζεται ως «επανάσταση ενάντια στον εκσυγχρονισμό» και «επιστροφή στον Μεσαίωνα».
                                                                                                                     Η ποικιλότροπα υποκινούμενη ενεργοποίηση του Ισλάμ και η επιστροφή στη θρησκεία ως μέτρο ατομικής συμπεριφοράς, κοινωνικής τάξης και πολιτικού προσανατολισμού, προκαλεί από τα τέλη του '70 διαμάχες σε μέρη του ισλαμικού κόσμου.                                                                                                                                                   Το Ισλάμ στην εξουσία.                                                                            Σε μερικά μέρη οι οπαδοί προκαλούν ανοιχτά τα καθεστώτα. Έτσι, τον Οκτώβριο 1981, Αιγύπτιοι ακτιβιστές της μουσουλμανικής αδελφότητας δολοφονούν τον Ανουάρ Ας Σαντάτ και κλιμακώνουν από το 1992 τους αγώνες ενάντια στο καθεστώς. Στο Σουδάν, το 1989, το Εθνικό ισλαμικό Μέτωπο (NIF) φθάνει, μετά από πραξικόπημα αξιωματούχων,στον μοχλό της εξουσίας. Στην Αλγερία, εκπρόσωποι του ισλαμικού κινήματος Front Islamique du Salut (FIS) κερδίζουν στις βουλευτικές εκλογές του 1991, με το 48% των ψήφων. Το αποτέλεσμα αμφισβητείται από την κυβέρνηση και τον στρατό και πυροδοτείται πολύνεκρος εμφύλιος πόλεμος. Στην παλαιστινιακή περιοχή αυτοδιοίκησης και στο Ισραήλ, στρατιωτικοί ακτιβιστές της Χαμάς, των επιθετικών σιιτών Χεσμπολά και του ισλαμικού Τζιχάντ, προσπαθούν να σταματήσουν τη διαδικασία ειρήνευσης στη Μέση Ανατολή. Οι διαμάχες κράτους, κοινωνίας και ισλαμικού κινήματος δεν αποβαίνουν πάντα βίαιες. Στην Ιορδανία οι ισλαμιστές αναγνωρίζουν το Χασιμητικό βασίλειο. Στο Πακιστάν, την Υεμένη και την Τουρκία, που το τουρκο-ισλαμικό κόμμα ευημερίας κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές του 1995 με 21,3% των ψήφων, οι ισλαμιστές συμμετέχουν στις πολιτικές υποθέσεις.  

                                                                                                                       Ο πολιτισμικός αγώνας.                                                                                      Οι θρησκευτικοί φανατισμοί είναι παγκόσμιο φαινόμενο, το οποίο επηρεάζει όλες τις θρησκευτικές και εθνικοπολιτισμικές αντιλήψεις του κόσμου όχι μόνον στις χώρες του Ισλάμ, αλλά -επίσης- στις χριστιανικές χώρες της Δύσης, στην ινδουιστική Ινδία και στο ιουδαϊκό Ισραήλ. Ο ισλαμικός φομενταλισμός, εντούτοις, προβάλλεται από τους αντιπάλους του ως η σημαντικότερη απειλή κατά της διεθνούς ειρήνης και ως περίπου αντίστοιχος σε επικινδυνότητα με τον ναζισμό, τον φασισμό αλλά και τον κομμουνισμό.                                                                                                                                                                                                            Οι κόσμοι του Ισλάμ.                                                                                     Μία ουδέτερη εξέταση δείχνει ότι το Ισλάμ δεν είναι κλειστή ενότητα και ότι οι τάσεις εξισλαμισμού δεν είναι ούτε ίδιες ούτε και έχουν ίδιο περιεχόμενο. Σύμφωνα με μία εξέταση της ιδεολογίας των κινημάτων αυτών, είτε ιρανοσιιτικών είτε αιγυπτιοαδελφομουσουλμανικών, πρόκειται για φαινόμενα διαφορετικών κοινωνιών με εντελώς διαφορετικό ιστορικό παρελθόν.                                                                                                                                                                                                                 Φονταμενταλισμός/Ισλαμισμός ή κίνημα διαμαρτυρίας;                  Πρέπει να διακρίνουμε ανάμεσα και στον ισλαμικό φονταμενταλισμό, τον ισλαμισμό και το κίνημα διαμαρτυρίας που δημιουργήθηκε από κοινωνικο-οικονομικές και πολιτικές κρίσεις και χρησιμοποιείται από ακραίους ισλαμιστές ως μέσο νομιμοποίησης των πράξεών τους και ως όπλο. Οι ανταγωνιστικές τάσεις του '70 αποτελούν έκφραση μιας κρίσης, στην εξέλιξη και της ολοκληρωτικής αποτυχίας του ισχύοντος καθεστώτος. Είτε είναι δημοκρατικό, μοναρχικό, σοσιαλιστικό, καπιταλιστικό, είτε είναι προοδευτικό ή συντηρητικό - πουθενά οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να οικοδομήσουν ένα λειτουργικό πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Ο λεγόμενος επανα-ισλαμισμός (στο Ιράν υπό το καθεστώς του Σάχη, στην Αίγυπτο, την Αλγερία και την Τουρκία) ανάγεται στα εξής αίτια: πρώτον, στην απογοήτευση από τα αποτελέσματα της αποκτηθείσας ανεξαρτησίας, που κερδήθηκε μετά από μακροχρόνιους αγώνες. Δεύτερον, στην απειλή εξαφάνισης των παραδόσεων από τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και τη βιομηχανοποίηση. Τρίτον, στην αυξανόμενη αστυφιλία και την εξαθλίωση του αγροτικού πληθυσμού στις πόλεις. Τέταρτον, στην απογοήτευση από την αντίφαση μεταξύ των οικονομικών προσδοκιών και των επιτευγμένων αποτελεσμάτων. Ως πέμπτο σημείο ακολουθεί το ότι οι καρποί του οικονομικο-τεχνολογικού εκσυγχρονισμού, αντίθετα με τις υποσχέσεις, ευνοούν μόνο μία μικρή ελίτ.                                                                                                                                               Το Ισλάμ ως μέσον διαμαρτυρίας.                                                        Στο ερώτημα, γιατί αναδεικνύονται οι ισλαμιστές και όχι άλλες πολιτικές δυνάμεις στην κορυφή αυτών των «Κινημάτων διομαρτυρίας» υπάρχουν διάφορες απαντήσεις. Από τη μία δεν είναι διαθέσιμες άλλες ομάδες για να ηγηθούν της διαδικασίας ανανέωσης του συστήματος, αφού οι αντιμαχόμενες ομάδες (εθνικιστές, σοσιαλδημοκράτες, φιλελεύθεροι) αποτελούν στα περισσότερα κράτη τον κύριο στόχο της κρατικής καταπίεσης. Αυτό τις καθιστά αδύναμες να σχηματίσουν μία γνήσια εναλλακτική λύση στο κυρίαρχο καθεστώς. Έτσι απομένουν μόνο οι ισλαμιστές με την υποδομή, την προσωπική ακεραιότητα τους, και είναι οι λιγότερο πιθανοί να κατηγορηθούν για φιλοκυβερνητική στάση. Από την άλλη, οι μορφές διαμαρτυρίας των ισλαμιστών ενδείκνυνται για την κινητοποίηση των μαζών. Σε πολλές περιπτώσεις η θρησκεία και ιδιαίτερα οι μορφές έκφρασής της λειτουργούν ως μέσο διαμαρτυρίας. Παράδειγμα οι «ειρηνικές επαναστάσεις» της καθολικής και ευαγγελικής εκκλησίας στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη το 1989. Έτσι και η χρήση της θρησκείας στον ισλαμικό κόσμο ήταν λογική αφού η σφαίρα επιρροής της ακόμα και σε απολυταρχικά κράτη παραμένει κάτι το άπιαστο και ιερό. Τέλος, γιατί πρότεινε τη μοναδική γλώσσα με την οποία μπορούσε να εκφραστεί κανείς χωρίς να τιμωρηθεί. 'Ετσι το Ισλάμ αντιμετωπίζεται από πολλούς ως η μόνη εναλλακτική, η λύση για τη φτώχεια, την ανεξαρτησία και την λανθασμένη εξέλιξη. Μόνο η επιστροφή στο Ισλάμ και η εφαρμογή της ισλαμικής τάξης δικαίου και αξιών θα υπερνικήσει τα προβήλητα, θα επιφέρει την κοινωνική ισότητα και θα επιστρέψει στους Μουσουλμάνους την αυτοεκτίμηση και την αξιοπρέπεια.                                                                                          

                                                                                                                     Αποτελεί το Ισλάμ τη λύση;                                                                               Για κάποια περίοδο φαίνεται ότι οι ισλαμιστές στο Ιράν σημειώνουν για πρώτη φορά καθολικές επιτυχίες, με την έννοια ότι επιδιώκουν κάποιους στόχους. Η μέχρι τώρα εξέλιξη καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό της «ισλαμικής εναλλακτικής ταξης» στην οικονομική και κοινωνική πολιτική. Εκτός από αυτό, οι ιρανικές εμπειρίες, λόγω των συγκεκριμένων κοινωνικο-οικονομικών προϋποθέσεών τους και των ιδιαίτερων θρησκευτικών χαρακτηριστικών του Σιιτισμού, θα ήταν καλύτερα να μην επαναλαμβάνονταν. Επανα-ισλαμίζονται οι περιοχές εκείνες, στις οποίες οι αναδιαρθρώσεις επιτυγχάνονται εύκολα και συμπεραίνονται οι καθαρές κατευθυντήριες γραμμές της θρησκευτικής παράδοσης: στο αστικό και ποινικό δίκαιο, όσον αφορά την απαγόρευση του αλκοόλ και τους κανονισμούς ενδυμασίας, όπως π.χ. ο φερετζές στις γυναίκες. Κατά τα άλλα, το καθεστώς προωθεί πολύ γρήγορα την αναγέννηση ενός εθνικού πολιτισμού, τη δημιουργία μιας νέας σιιτικής-ιρανικής ενιαίας ταυτότητας και μιας ηγεμονικής εξωτερικής πολιτικής, παρόμοια με αυτή του καθεστώτος του Σάχη.                                                                                                                                                                                                       Ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.                                                                             Γίνεται όλο και πιο εμφανές ότι οι ισλαμιστές κατά κανόνα δεν έχουν ρεαλιστικό πρόγραμμα για την επίλυση των επειγόντων προβλημάτων. Είτε η κατάσταση παραμένει ως έχει αλλά με διαφορετικό όνομα, όπως στο Πακιστάν, είτε η οικονομία παραμελείται, όπως στο Ιράν, λόγω της διαμάχης αντιμαχόμενων ομάδων. Οι υποσχέσεις της επανάστασης για τη δημιουργία ενός «δίκαιου ισλαμικού οικονομικού συστήματος» παραμένουν ανεκπλήρωτες και, πολλά χρόνια μετά την επανάσταση, ο μισός πληθυσμός του Ιράν ζει κάτω από τα όρια της ένδειας.                                                                                                                                                                Το μέλλον του ισλαμικού φονταμενταλισμού.                                     Αφού οι ισλαμικές-φονταμενταλιστικές ομάδες δεν κατάφεραν μέχρι τώρα να βρουν κάποια επιτυχημένη πρόταση επίλυσης και να εξουδετερώσουν τις κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις, που αποτέλεσαν εξ αρχής την αιτία δημιουργίας τους, θα χάσουν την απήχησή τους, συγκρινόμενες με τις «σύγχρονες» δομές, και θα αποτύχουν. Αυτό ισχύει και για τις προσπάθειες, μέσω πανισλαμιστικών κινημάτων, δημιουργίας μίας κοινότητας που θα συμπεριλαμβάνει όλους τους μουσουλμάνους (Ούμμα). Μια πιο προσεκτική ανάλυση αποκαλύπτει ότι ο «ισλαμικός κολοσσός» καταρρέει σε μικρά κομματάκια που δεν μπορούν να κολληθούν. Η κατάληψη του Κουβέιτ από το Ιράκ και η συμμετοχή μιας σειράς αραβικών κρατών στην πολεμική συμμαχία του 1991 & 2004, αντικατοπτρίζει την τάση αυτή, αποκαλύπτοντας τα προβλήματα του συστήματος στον ισλαμικό κόσμο. Η προοπτική αναγέννησης της ισλαμικής κοσμοπολιτείας, με τη μορφή της θεοκρατίας, θα παραμείνει προφανώς ένα μάλλον ανεκπλήρωτο όνειρο.                                                                                                                                                            http://to-emblima.blogspot.gr/

ΤΑ ΘΕΩΡΕΙ ΣΥΜΒΟΛΑ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΜΙΣΟΥΣ – Μετά το “stop” στο Ισλάμ η Αγκόλα γκρεμίζει τζαμιά!

                          Λόγω των τελευταίων μεγάλων σφαγών και της κακοποίησης των χριστιανών από τους μουσουλμάνους στην μαύρη ήπειρο, οι αρχές της Αγκόλας έλαβαν προληπτικά μέτρα για να αποτρέψουν να συμβεί το ίδιο στην Αγκόλα, αποφασίζοντας να απαγορεύσουν τη μουσουλμανική θρησκεία, την οποία θεωρούν μια λατρεία, και όχι μια θρησκεία...

Αυτή η αποφασιστική δράση από τον επικεφαλής του κράτους της Αγκόλας βασίζεται σε μια γενική επιθυμία για την προστασία από την άνοδο της ουαχαμπιτικης ιδεολογίας που έχει δημιουργήσει τον όλεθρο, το θάνατο και την καταστροφή στην Αφρική και αλλού, όπως πολύ σωστά εξήγησε ο Τυνήσιος φιλόσοφος Mezri Haddad:

“Ισλαμισμός και η ισλαμοφοβία τροφοδοτούν το ένα το άλλο. Ακόμη δε χειρότερα, ο ισλαμισμός ως ιδεολογία θα καταστρέψει το Ισλάμ ως θρησκεία. “

Στις αρχές Οκτωβρίου 2013 οι μουσουλμάνοι που ζουν στη Λουάντα στο δήμο Viana Zango συγκλονίστηκαν βλέποντας το μιναρέ του τζαμιού τους … να διαλύεται σε κομμάτια στο έδαφος.

Την Πέμπτη 03 Οκτωβρίου το πρωί, οι αρχές της Αγκόλας αποφάσισαν να καταστρέψουν το τζαμί Zango το οποίο βρισκόταν στην αστική περιοχή της Viana.

Ο κυβερνήτης της Λουάντα Bento Sebastião Bento ανακοίνωσε σε ένα ραδιοφωνικό σποτ, ότι οι ριζοσπάστες μουσουλμάνοι δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην Αγκόλα και η κυβέρνηση της Αγκόλας δεν είναι έτοιμη για να νομιμοποιήσει τα τεμένη στην Αγκόλα.

Και την Τρίτη, 19 Νοεμβρίου η υπουργός Πολιτισμού, η Rosa Cruz e Silvaείπε.”

Ό σον αφορά το Ισλάμ, η διαδικασία νομιμοποίησης του δεν έχει εγκριθεί από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ως εκ τούτου, όλα τα τζαμιά θα παραμείνουν  κλειστά μέχρι νεωτέρας.”

“Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση της Αγκόλας έχει αναγάγει ως προτεραιότητα της … το κλείσιμο όλων των τεμενών.
Τα δυο τεμένη που βρίσκονται στη Λουάντα έχουν ήδη λάβει ένα έγγραφο προειδοποίησης το οποίο υπογράφεται από τον δήμαρχο του δήμου Viana José Moreno.

Η στάση του κοινού στην Αγκόλα απέναντι Ισλάμ είναι γενικά αρνητική.

Οι πολιτιστικές διαφορές μεταξύ της Αγκόλας και της μουσουλμανικής – πλέον -  Δυτικής Αφρικής και οι μετανάστες αποτελούν τη βάση για τις αρνητικές απόψεις ως προς το Ισλάμ, όπως επίσης και η εκτίμηση της άμεσης σχέσης μεταξύ του Ισλάμ και της παράνομης μετανάστευσης
Μετά το 1975, η μαρξιστική-λενινιστική κυβέρνηση της Λουάντα αντιμετώπισε όλες τις θρησκείες αρνητικά και οι θρησκευτικές οργανώσεις έχασαν τον έλεγχο.

 Ωστόσο, η ελευθερία της συνειδήσεως κατοχυρώθηκε νομοθετικά, ενώ η εκκλησία των Μεθοδιστών, στα σχολεία των οποίων είχαν μορφωθεί τα περισσότερα κρατικά στελέχη, απολάμβανε σχετικών προνομίων.

Σήμερα, η κυβέρνηση της Αγκόλα ανησυχεί για την εξάπλωση του Ισλάμ και των συνεπειών του στην οργάνωση και τις δομές της κοινωνίας της Αγκόλας. Στις 31 Μαρτίου 2009, η Ρόζα Cruz e Silva, η Υπουργός Πολιτισμού της Αγκόλας, απευθυνόμενη στους βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης εξέφρασε την ανησυχία της για την ανάπτυξη και την αύξηση του αριθμου των οπαδών του Ισλάμ στην Αγκόλα.

Είπε ότι «η ανησυχία μας έχει να κάνει με την επέκταση του Ισλάμ και τις συνέπειες που μπορεί να προκαλέσει στην οργάνωση και τη δομή της κοινωνίας της Αγκόλας», σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση θα διπλασιάσει τις προσπάθειές της για την αδυσώπητη καταπολέμηση ενάντια σε θρησκευτικές λατρείες όπως και το Ισλάμ που είναι αντίθετες με τα έθιμα της κουλτούρας της Αγκόλας.

 Κατά την ίδια ημέρα, ο επικεφαλής της Αγκόλας Εθνικό Ινστιτούτο Θρησκευτικών Σπουδών, Maria de Fatima Republicano Viegas, δήλωσε ότι η κυβέρνηση της Αγκόλας θα ερευνήσει τις δραστηριότητες όλων των τζαμιών της, λόγω ανησυχιών ότι οι ισλαμικές πρακτικές είναι ενάντιες με τα πολιτιστικά μας πρότυπα.

Η εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών (SINFO), επιφορτισμένη με τη σύνταξη μιας έκθεσης σχετικά με τις δραστηριότητες τζαμίων, έχει αρχίσει τη διεξαγωγή ερευνών.

Ο Viegas περιγράφει το Ισλάμ ως ξένο προς τον πολιτισμό και τις παραδόσεις της χώρας και υποστήριξε ότι οι γυναίκες τους που είχαν παντρευτεί Μουσουλμάνους άνδρες – κυρίως μετανάστες από τη Δυτική Αφρική και από οικογένειες λιβανικής καταγωγής – έπεσαν θύματα της ρατσιστικής ισλαμιστικης βίας κατά του γυναικείου φύλου.  (heilgap.blogspot.co.uk)

Τμήμα ειδήσεων

ΟΙ ΙΕΡΟΣΥΛΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

«Διότι δεν υπάρχει κρυπτόν, το οποίον δεν θέλει γίνει φανερόν, ουδέ απόκρυφον, το οποίον δεν θέλει γίνει γνωστόν και έλθει εις το φανερόν» (Κατά Λουκάν, Η' 17). Τα προϊστορικά σπήλαια του Λασκὡ και του Λυσσάκ, οι σπηλιές των χειρογράφων στο Κουμ Ραν, οι κάμποι του Γκλοζέλ, ἡ έρημος του Τιαουανάκο, οι κοιλάδες του Λιβάνου, η Τάιγκα της Σιβηρίας, παραδίνουν σιγά σιγά τα μυστικά τους. Η Σελήνη έπαψε να είναι αίνιγμα. Οι τσιγγάνοι παραβιάζουν τον όρκο τῆς σιωπής. Ο Τεκτονισμός ανοίγει τις πόρτες των Ναών του. Και από το Βατικανό, τελευταίο καταφύγιο της Δύσης, διαρρέουν απαράβατα μυστικά.                                  Ο ίδιος Θεός αφήνει να του κλέψουν το μυστικό του κεραυνού, που μπορεί να μὴν είναι παρά το μυστικό του σωματιδίου του Χιγκς (μποζόνιο). Οι Χρόνοι που ζούμε είναι ιερόσυλοι. 'Ο Ιωάννης ΚΓ', που αναμφίβολα υπήρξε ο τελευταίος ποντίφικας με μεγάλη πνευματική εξουσία, διατηρούσε τὴν κληρονομιά του χριστιανισμού με δέκα χιλιάδες χρόνια άγνωστων αρχείων, τῶν οποίων η δημοσίευση, σε άλλη εποχή, θα ήταν επικίνδυνη. Άλλα, στις μέρες μας, δεν υπάρχει πια μυστικό, και η κληρονομιά μπορεί να πέσει στα χέρια όλων μας. Όπως μπορούμε να το φανταστούμε, μια τέτοια εκλαΐκευση θα προκαλέσει αληθινή επανάσταση, ιδιαίτερα για την προϊστορία, την ιστορία, τη φυσική και τη βιολογία.
                                                                                                                  ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΆ ΜΟΥΣΕΊΑ                                                 Θα πρέπει κανείς να πιστεύει πολύ στη συντέλεια τού κόσμου για να κλέψει ένα πίνακα μεγάλου ζωγράφου, που κοστίζει 2 εκατομμύρια δολάρια ή και παραπάνω, τη στιγμή πού δεν υπάρχει σ' ολόκληρο τον κόσμο ούτε έμπορος πινάκων ούτε γκαλερί πού θα τον αγόραζε 20.000 δολάρια. Τα μεγάλα έργα τέχνης είναι καταχωρημένα, αρχειοθετημένα, γνωστά απ' το Βλαδιβοστόκ μέχρι το Γιοχάνεσμπουργκ κι απ' το Ανκορέιτζ μέχρι το Σίδνεϊ, και κανείς δεν μπορεί να τα πουλήσει ατιμώρητα. Δεν καταλαβαίνουμε, λόγου χάρη, ποιος θα τολμούσε ν' αγοράσει τη Τζοκόντα, την Αφροδίτη της Μήλου ή το "Άσπρο Άλογο" του Γκωγκέν. Κι όμως, υπάρχουν συλλέκτες κλεμμένων έργων τέχνης. Τὸ 1960, πίνακες μεγάλων ζωγράφων, μεταξύ των οποίων κι ένας Γκόγια, 320.000 δολαρίων, κλέβονται από την Εθνική Γκαλερί Της Νέας Υόρκης. Όλοι νομίζουν πως είναι μεμονωμένη περίπτωση φιλότεχνου όπως με τη Τζοκόντα το 1911 και τον Αδιάφορο το 1939, αλλά ο κατάλογος των κλοπών αρχίζει να μεγαλώνει: η περίφημη συλλογή Κολόμπ ντ' Ορ στη Νότια Γαλλία, 26 πίνακες μεταξύ των οποίων δύο Κορό και ένας Καβαλέττο, στο Κόμο το 1961. Ένας Ρέμπραντ, ένας Βαν Ντύκ, ένας Τισιανός στο Παλέρμο από το σπίτι τού βαρώνου Γκαμπριέλε Ορτολάνι ντε Μπορντοράνο. Το πορτραίτο τού Δούκα του Ουέλλινγκτον στο Λονδίνο την ίδια χρονιά. Δύο Ζαν Μπρέγκελ και ένας Νταβίντ Τενιέ απ' το σπίτι του πρίγκιπα Ντε Λιν στο Παρίσι την πρωτοχρονιά του 1962. Ετρουσκικά κοσμήματα, για ένα δισεκατομμύριο λιρέτες χάνονται απ' το Μουσείο Γκροσσέττο στη Ρώμη τις 23 Φεβρουαρίου 1962.             27 πίνακες μεγάλων ζωγράφων - Σαγκάλ, Πικάσο, Τουλούζ Λοτρέκ Ρενουάρ - στις 14 Φεβρουαρίου 1962, ανάμεσα στη Νέα Υόρκη και τη Σάντα Φε του Μεξικού. Ο μεγαλύτερος κλέφτης πινάκων - πού θεωρητικά δεν πουλιούνται - είναι, σύμφωνα με τη Σκότλαντ Γυάρντ ο Αμερικανός Έντουαρντ Χένρυ Άσντουιν, πού καταζητείται απ' όλες τις αστυνομίες τού κόσμου. Οι αγοραστές είναι κι αυτοί γνωστοί, τουλάχιστον μερικοί, αλλά πολιτικά και νομικά δεν τούς αγγίζει κανείς. Ξέρουμε πάντως, ότι, πιστεύοντας σε μιαν άμεση παγκόσμια καταστροφή όπου θα χαθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα, έχουν φτιάξει μυστικά μουσεία πού μόνο αυτοί χαίρονται. Δεν θα επιστρέψουν τίποτα, δεν θα κληροδοτήσουν τίποτα, θα καταστραφούν κοντά στους θησαυρούς τους. Αν η συντέλεια του κόσμου αργήσει να 'ρθει, θα καταστρέψουν μόνοι τους τούς πίνακες για ν' αποφύγουν το σκάνδαλο. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι κοινοί εγκληματίες, αλλά παθιασμένοι φιλότεχνοι πού δεν δίστασαν να κλέψουν. Πολλοί ζουν στις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες τῆς Μέσης Ανατολής και άλλοι στις ΗΠΑ. Στις 18-12-1961, η εφημερίδα La Presse, συνήθως καλά πληροφορημένη, αποκάλυψε σχετικά με τα Μυστικά Μουσεία: Ειναι βέβαιο πώς υπάρχει στις ΗΠΑ ένας αριθμός ιδιωτικών γκαλερί, όπου βρίσκονται σήμερα οι περισσότεροι από τούς πίνακες πού κλέφτηκαν από τα ευρωπαϊκά μουσεία στη διάρκεια του πόλεμου. Ένας συγγραφέας, με ιδιαίτερες γνώσεις πάνω σ' αυτό το θέμα, ο ειδικός εκτιμητής έργων τέχνης Ζόρζ Ρέμς περιγράφει, στο παράξενο και συναρπαστικό του βιβλίο             LA MAIN (Το χέρι), ένα υπόγειο μυστικό μουσείο πού βρίσκεται κάπου στην Καλιφόρνια της Αμερικής. Το μουσείο αυτό υπάρχει. Δεν είναι το μοναδικό στο είδος του. Τα άλλα κρύβονται μέσα σε απρόσιτα παλάτια γύρω απ' τον Περσικό Κόλπο. Ίσως ο Ζόρζ Ρέμς να μην επισκέφτηκε το μουσείο του βιβλίου του αλλά μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως η περιγραφή του δεν είναι εντελώς φανταστική.                                                                                                                                                                                                                                      Η καμπίνα εκείνου του ασανσέρ φτιαγμένου μέσα σ' ένα μονοκόμματο τοίχο από μπετόν μπορούσε να κλείσει σε περίπτωση πυρκαγιάς ή σεισμού χάρη σε πλάκες από ατσάλι που κλείδωναν αυτόματα απομονώνοντας το κτίριο απ' τον υπόλοιπο κόσμο. 'Ο Τζ. Μπ. είχε βάλει να του χτίσουν εκείνο το καταφύγιο το 1948 μόλις ακούστηκαν οι πρώτες διαδόσεις για έναν πυρηνικό πόλεμο. Οι υλικές δυσκολίες  ήταν αξεπέραστες, γιατί ο Τζ. Μπ. επέμενε να διατηρήσει την εξωτερική όψη ενός μεσαιωνικού πύργου. Το πρώτο υπόγειο, σε 12 μέτρα βάθος, είχε μια σειρά από δωμάτια έτοιμα για να δεχτούν μέχρι 100 ανθρώπους αλλά στο δεύτερο καταφύγιο, 23 μέτρα βάθος, από την επιφάνεια βρίσκονταν κρυμμένα τα πιο πολύτιμα αντικείμενα. Το ὺπόγειο αυτό καταφύγιο αποτελούνταν από ιδιαίτερα δωμάτια, δυο θαλάμους ύπνου, μια κουζίνα ένα στούντιο με πομπό και δέκτη ραδιοφώνου και τηλεοράσεως, ένα χειρουργείο, ένα εργαστήριο, μια αποθήκη τροφίμων και μια σειρά αιθουσών με ειδικό κλιματισμό για τα έργα τέχνης. Όταν τέλειωσαν οι εργασίες όλα τα μέλη του προσωπικού πήραν ένα επεξηγηματικό σημείωμα για τον τρόπο που θα' πρεπε να πήγαιναν από τη Νέα Υόρκη στον πύργο όταν παρουσιαζόταν ανάγκη... Σε γενικές γραμμές όμως ο Τζ. Μπ. ενδιαφερόταν περισσότερο για κύπελλα και κοσμήματα από καθαρό κρύσταλλο και πολύτιμες πέτρες. Σ' αυτό τον τομέα ἡ συλλογή του ήταν εξίσου σημαντική με τη συλλογή του Λούβρου και του Βατικανού. Είχε αρχίσει να τη φτιάχνει από το 1935 αγοράζοντας από Γερμανούς και Ελβετούς μεσάζοντες ό,τι διαθέσιμο υπήρχε στην αγορά. Ο θησαυρός αυτός, φρούτο πολεμικών λεηλασιών και λαφυραγωγιών ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στον Τζ. Μπ. χάρη στους προμηθευτές του κατείχε αντικείμενα κλεμμένα από τους μεγαλύτερους ευρωπαίους συλλέκτες, καθώς και μια τριανταριά, έργα τέχνης που είχαν εξαφανιστεί από τα γερμανικά και ιταλικά μουσεία στη διάρκεια της κατοχής. Είχε δυο Βελάσκεθ, τέσσερις Ρέμπραντ, δυο Φρανς Χαλς, έξι Γκόγια, γνωστούς και καταχωρημένους με τόση ακρίβεια που δύσκολα θα μπορούσε να  τους δείξει χωρίς κάποιο μπελά.                                                                                                                                                Στην εποχή που ζούμε, υπάρχουν άτομα - έντιμα κατά τα άλλα - που κλέβουν και κρύβουν θησαυρούς αμύθητους. {π.χ. Λόρδος Έλγιν και η συμμορία του}. Το έγκλημα τιμωρείται μόνο αν δεν αποτελεί εξαίρεση. Η δολοφονία ενός ανθρώπου συνεπάγεται θανατική καταδίκη. Η δολοφονία δέκα ανθρώπων οδηγεί σε ψυχιατρική κλινική. Η δολοφονία δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων ξεπερνάει τα κοινά όρια και δεν προβλέπεται σχετική καταδίκη. Το 1917 - 1918 - 1919, ο Ισπανός γιατρός Λ. δεν σκότωσε δέκα εκατομμύρια, αλλά εικοσιπέντε εκατομμύρια άντρες, γυναίκες και παιδιά.
                                                                                                                                                                                                              Η ΙΣΠΑΝΙΚΉ ΓΡΊΠΗ                                                    Η ισπανική γρίπη, με τις αποτρόπαιες αναμνήσεις, εξαφάνισε σε δυο χρόνια πέντε φορές περισσότερους ανθρώπους απ' όσους ο   Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Ειπώθηκε πως ήταν πανούκλα, χολέρα. Να, όμως, η αλήθεια που μέχρι "χθες" κρατιόταν μυστική για την αλλόκοτη εκείνη επιδημία. Το 1917, ο Ισπανός γιατρός Λ. ανακαλύπτει στο Περού τον τύπο Ελ Σάπο (Ο Βάτραχος) από την περίφημη Ινκαική φαρμακοποιία - άγνωστη μέχρι σήμερα - της οποίας τα έξι βασικά γιατρικά αποτελούν τον «τύπο κασκαρίλλια» που λένε πως γιάτρευε όλες τις αρρώστιες. Ο τύπος Ελ Σάπο είναι εξαιρετικά επικίνδυνος γιατί προκαλεί βιολογικούς μεταβολισμούς χάρη σ' έναν καταλύτη, τη διάσταση του αίματος του βατράχου. Μολονότι γνώριζε αυτό τον κίνδυνο, ο Δρ Λ., γυρνάει στὴν Ισπανία κλείνεται στο εργαστήριό του στὴν ανδαλουσιανή έπαυλη που είχε, στα προάστια τὴς Μάλαγα, και αρχίζει νὰ καλλιεργεί τα μικρόβια που τοποθετεί σ' ένα γουρουνάκι. Στη διάρκεια τῶν πειραμάτων του, δημιουργείται ένας πυώδης μεταβολισμός που σκοτώνει το ζώο. Αν ο Δρ Λ. έκαιγε το πτώμα του ίσως να γλίτωναν εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές. Κατά εγκληματικό τρόπο, ο βιολόγος θέλησε να μάθει περισσότερα: έκανε αυτοψία στο πειραματόζωο και συνέχισε τις μελέτες του χωρίς ν' αντιληφθεί πως η γυναίκα του και ο γιος του είχαν αρρωστήσει δείχνοντας  τα συμπτώματα της ασθένειας που ο ίδιος εξέταζε. Η κυρία Λ. και ο γιος της πέθαναν, πρώτα θύματα της μάστιγας που αργότερα βαφτίστηκε ισπανική γρίπη. Γρήγορα το μικρόβιο απλώθηκε σ' όλο το χωριό, μετά στην επαρχία της Μάλαγα, στην Ανδαλουσία και σ' ολόκληρη την Ισπανία. Το 1918, το μικρόβιο της αρρώστιας που έμοιαζε με πανούκλα και χολέρα, έκανε θραύση σ' ολόκληρη την Ευρώπη κι από κει σ' όλον τον κόσμο.              Τρία εκατομμύρια νεκροί στη Δυτική Ευρώπη, 15 εκατομμύρια στην Άπω Ανατολή, συνολικά 25 εκατομμύρια...   Να πως γεννήθηκε η τρομερή μάστιγα που ξανάφερε - μέσα στον 20ο αιώνα - το φοβερό πανικό των προγόνων μας όταν έκανε θραύση η πανούκλα. Ο Δρ Λ. δεν έπαθε τίποτε. (!) Τιμωρήθηκε μόνο στο επίπεδο της ηθικής του και της γενιάς του. Και ούτε κατηγορήθηκε για τίποτε. Γι' αυτούς που ετοιμάζουν το πρόγραμμα της νέας εποχής, της Εποχής του Υδροχοου όπως λένε οι αποκρυφιστές, της Εποχής του Κόνδορα όπως λένε οι αμερικανιστές, οι χρόνοι που ζούμε ανήκουν στους μαθητευόμενους μάγους.
                                                                                                                                                                                                                                    Ο ΕΩΣΦΌΡΟΣ ΈΧΕΙ ΤΗΝ ΤΙΜΉ                                   Αξίζει να σημειώσουμε ένα παράξενο γεγονός που, όμως, μοιάζει αναχρονιστικό: οι εωσφορικές αιρέσεις πολλαπλασιάζονται. Στο Παρίσι, στη συνοικία Σαίν-Ζυλιέν-Λε-Πώβρ, οι χαρτορίχτρες και οι πνευματιστές καταφέρνουν να πείσουν τους πελάτες τους να κλείσουν συμφωνία με τον Εωσφόρο. Στα τέλη του 20ου αιώνα.  Η παγκόσμια επικαιρότητα αναφέρει συχνά τέτοια περιστατικά. Στις 20 Αυγούστου 1962, ένας «άνθρωπος-κροκόδειλος» από την Αφρική, ονόματι Ελλάρ, σκότωσε, για μια συμφωνημένη τιμή 63 φράγκων, μια κοπέλα που είχε κατηγορηθεί για μάγισσα. Ο αυτουργός του εγκλήματος, που λεγόταν Όντρικ, πλήρωσε μόνο 7 φράγκα και ο Ελλάρ τον κάλεσε να εμφανιστεί στο δικαστήριο που αποτελούσαν οι φύλαρχοι της περιοχής οι οποίοι αναγνώρισαν το δίκιο του κατηγόρου και καταδίκασαν τον Όντρικ να πληρώσει τα υπόλοιπα 56 φράγκα (Φρανς - Σουάρ, 30 Αυγούστου 1962). Όταν έγιναν οι σεισμοί και οι πλημμύρες στὴ Χιλή, το 1960, μια νέα κοπέλα προσφέρθηκε σε θυσία για να εξευμενίσει τους Θεούς. Ο παγκόσμιος τύπος ανέφερε το περιστατικό αυτό.                                                                                                                                                                                                                                                                           Το γεγονός είναι, μας είπε ένας Νοτιοαμερικανός ακόλουθος πρεσβείας, πώς δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε τον κατακλυσμό. Μόλις σκοτώθηκε η κοπέλα, σταμάτησε από μόνος του. (!) Κι αυτή τη σκέψη την έκανε ένας ακόλουθος πρεσβείας! Τον Ιούλιο του 1962, στη Γαλλία αυτή τη φορά, η μικρή Λιν Μπ., 6 ετών, κόρη μιας δασκάλας μέλους της αίρεσης «Ζωντανή Πνευματικότητα», έπαθε μαστίτιδα. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Μπεζανσόν, απ' όπου την ξαναπήρε η μητέρα της. Χρειάστηκαν χωροφύλακες για να πάνε στο νοσοκομείο τη μικρή όπου χειρουργήθηκε βιαστικά. Σύμφωνα με τις αρχές της αίρεσης, η μητέρα της δεν ήθελε να θεραπευτεί η κόρη της με αντιβιοτικά «που σκοτώνουν τα μικρόβια, πλάσματα του Θεού κι αυτά». Αύγουστος 1962: ο Φρεντερικ Ζ., 2 ετών, πεθαίνει από έγκαυμα γιατί οι γονείς του δεν φώναξαν το γιατρό. Πιστεύω στους θεραπευτές, επέμενε ο πατέρας του. Εμπιστευομαι μόνο τους φυτοφάγος, έλεγε η μητέρα του. Δεν του είχαν βάλει παρά ένα κατάπλασμα αργίλλου. Οι γονείς του ήταν μέλη της αίρεσης «Ζωή Εν Αρμονία», του «φωτισμένου» Ραημόν Ντεξτρέξ. Σχεδόν κάθε μέρα, απατημένες σύζυγοι και εκδικητικές ερωμένες πάνε στους μάγους και τους ζητάνε να «δέσουν» τον άπιστο σύζυγο ή εραστή. Άλλοι αφελείς ζητάνε το θάνατο κάποιου εχθρού. Άλλοι πάλι ψάχνουν για «ερωτικά φίλτρα».                                                                                                                                                                                                                                          Η ευπιστία των ανθρώπων αυτών είναι τόση που δέχονται να μπουν στις αιρέσεις ξέροντας πως θα πρέπει να λατρέψουν τον Εωσφόρο. Υπογράφουν ένα κανονικό καββαλιστικό συμβόλαιο με τον Εωσφόρο και συχνά και με το Σατανά με το ίδιο τους το αίμα. Σε αντάλλαγμα, ο αιρετικός περιμένει επιτυχία στον έρωτα, κέρδος στο παιχνίδι και στο λαχείο, κάποιο κρυμμένο θησαυρό...   Στις σατανικές αιρέσεις, η λατρεία εκτελείται συμφωνα με το τελετουργικο που συνοδευεται απο τα παραδοσιακα οργια. Ο γέρο διαβολος του μεσαἰωνα, που τον νομιζαμε πεθαμένο, έρχεται παλι να χορέψει το σατανικο χορο του.                                                                                                                                                           to-emblima.blogspot.gr