Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψυχολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψυχολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 4 Μαΐου 2014

10 αλάνθαστοι τρόποι για να ξεσκεπάσετε έναν ψεύτη


Astrology.gr, Ζώδια, zodia, 10 αλάνθαστοι τρόποι για να ξεσκεπάσετε έναν ψεύτη
Δυσκολεύεστε να καταλάβετε πότε σας λένε ψέματα;
Τη λύση δίνει μία νέα έρευνα που μας δείχνει πώς να ξεσκεπάσουμε έναν ψεύτη.
Οπως επισημαίνεται στην έρευνα, η διαίσθηση μας είναι πολύ ισχυρή και υποσυνείδητα «πιάνει» το ψέμα. Ωστόσο πολλές φορές το μυαλό μας συνειδητά την αγνοεί.
Ευτυχώς, υπάρχουν ορισμένα αλάνθαστα σημάδια που μπορούν να μας πείσουν για το αν ο συνομιλητής μας λέει αλήθεια.
Η Δρ Λίλιαν Γκλας, μια συμπεριφοριστική αναλύτρια και εμπειρογνώμονας στη γλώσσα του σώματος, η οποία έχει συνεργαστεί με το FBI, εξηγεί ότι για να καταλάβουμε πότε κάποιος λέει ψέματα, είναι χρήσιμο να ξέρουμε πώς συμπεριφέρεται κανονικά και στη συνέχεια πρέπει να δώσουμε μεγάλη έμφαση στις κινήσεις του προσώπου και του σώματος του.
Αυτά είναι λοιπόν τα σημάδια που ξεσκεπάζουν έναν ψεύτη, όπως τα παρουσιάζει η δρ. Γκλας στο βιβλίο της «Η γλώσσα του σώματος ενός ψεύτη.»
1 Αλλάζουν συχνά τη θέση του κεφαλιού τους
Αν δείτε κάποιον που ξαφνικά να αλλάζει θέση το κεφάλι του όταν τον ρωτάτε μια άμεση ερώτηση, μπορεί να σας κρύβει κάτι. «Το κεφάλι θα αλλάξει θέση, θα σκύψει ή θα γυρίσει στο πλάι» γράφει η Γκλας. Αυτό συμβαίνει συχνά πριν το πρόσωπο απαντήσει στην επίμαχη ερώτηση.
2 Αλλάζει ο ρυθμός αναπνοής τους
Οταν κάποιος σας λέει ψέματα, αντανακλαστικά η αναπνοή του βαραίνει. Οπως εξηγεί η Γκλας, αυτό συμβαίνει επειδή ο καρδιακός ρυθμός και η ροή του αίματος αλλάζει. Το σώμα βιώνει αυτές τις αλλαγές όταν είστε νευρικοί και αισθάνεστε ανήσυχοι. Κοινώς όταν λέτε ψέματα.
3 Στέκονται πολύ ακίνητοι
Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι παθαίνουν εκνευρισμό όταν αγχώνονται, αλλά η Γκλας λέει ότι αυτοί που δεν κινούνται καθόλου προσπαθούν να κρύψουν κάτι. «Αυτό μπορεί να είναι ένα σημάδι μίας πρωτόγονης νευρολογικής μάχης, καθώς η θέση του σώματος προετοιμάζεται για ενδεχόμενη σύγκρουση»
4 Επαναλαμβάνουν φράσεις
Αυτό συμβαίνει επειδή προσπαθούν να σας πείσουν (και μαζί και τον εαυτό τους) για όσα λένε. «Προσπαθούν να επικυρώσουν το ψέμα στο μυαλό τους» εξηγεί η Γκλας. Η επανάληψη είναι επίσης ένας τρόπος να κερδίσουν χρόνο, καθώς προσπαθούν να ανασυντάξουν τις σκέψεις τους και να βρουν πιο πειστικά επιχειρήματα.
5 Δίνουν υπερβολικά πολλές πληροφορίες
«Οταν κάποιος δίνει υπερβολικά πολλές πληροφορίες που δεν του έχουν ζητηθεί και διηγείται την ιστορία με μεγάλες λεπτομέρειες είναι πολύ πιθανό να ψεύδεται» αναφέρει η Γκλας.
6 Αγγίζουν το στόμα τους και τα ευάλωτα μέρη του σώματος
«Ενα αποκαλυπτικό σημάδι του ψεύτη είναι ότι αγγίζει το στόμα του όταν δεν θέλει να απαντήσει μία ερώτηση. Κλείνει κυριολεκτικά την επικοινωνία» εξηγεί η Γκλας. Επίσης αυτό ισχύει και όταν αγγίζουν το κεφάλι ή το λαιμό τους συχνά.
7 Κουνάνε τα πόδια τους
Οπως εξηγεί η Γκλας, αυτό υποδηλώνει ότι το άτομο είναι ανήσυχο και νευρικό.
8 Δυσκολεύονται να μιλήσουν
«Αν δείτε ποτέ την βιντεοσκοπημένη ανάκριση ενός υπόπτου ο οποίος είναι ένοχος, συχνά θα παρατηρήσετε ότι γίνεται όλο και πιο δύσκολο να μιλήσει» εξηγεί η Γκλας. «Αυτό συμβαίνει επειδή το αυτόνομο νευρικό σύστημα μειώνει τη ροή σάλιου όταν έχει στρες, και αυτό στεγνώνει το βλεννογόνο του στόματος.»
9 Σε κοιτάνε χωρίς να ανοιγοκλείνουν τα μάτια
«Οσοι δεν λένε ψέματα, είναι χαλαροί και η προσοχή τους αποσπάται, ωστόσο όταν κάποιος λέει ψέματα, συχνά κοιτάει τον συνομιλητή του με παγωμένο ακίνητο βλέμμα»
10 Κάνουν «επιθετικές» κινήσεις
«Οταν ένας ψεύτης γίνεται εχθρικός ή αμυντικός, προσπαθεί να σας ρίξει το μπαλάκι» εξηγεί η Γκλας «Ο ψεύτης θα γίνει εχθρικός γιατί είναι θυμωμένος που έχετε ανακαλύψει τα ψέματά του»


Πηγή: http://www.astrology.gr/epikairotita/O-KOSMOS-MILAEI-GIA/item/58371-10-alanthastoi-tropoi-gia-na-xeskepasete-enan-pseyti#ixzz30knBBvsE

Δευτέρα 28 Απριλίου 2014

Ποιoς μου κλέβει τον ελεύθερο χρόνο ;

Πρόσφατα και μετά από πολλή σκέψη και έρευνα, έκανα μια σπουδαία και εντυπωσιακή ανακάλυψη! Η μέρα μου έχει ακριβώς 24 ώρες! Μετά από ατέλειωτους υπολογισμούς και εξονυχιστικές μετρήσεις και επαληθεύσεις, το αποτέλεσμα ήταν ίδιο! Ακριβώς 24! Ούτε λιγότερες, ούτε περισσότερες! Και το πιο εντυπωσιακό ακόμα είναι ότι και η δική σου μέρα έχει τις ίδιες ακριβώς ώρες! Τι απίστευτη κοσμική σύμπτωση, έτσι;...

Πώς μοιράζουμε συνήθως αυτό το σταθερό ημερήσιο απόθεμα ωρών;

Ασφαλώς, κάποιες ώρες θα αφιερωθούν στον απαραίτητο, ευεργετικό και ζωτικής σημασίας ύπνο. Η διάρκεια του ύπνου ποικίλει ανάλογα με τις ανάγκες και τον τρόπο ζωής του καθένα μας. Εγώ, για παράδειγμα, κοιμάμαι συνήθως 6 με 7 ώρες και αυτές μου είναι αρκετές για να ξεκουραστώ.

Κάποιοι πρέπει να κλείσουν οπωσδήποτε 8ωρο (το οποίο τηρούν με θρησκευτική ευλάβεια!), κάποιοι με ιδιαίτερες αντοχές θέλουν μόνο 4 με 5 ώρες, ενώ υπάρχουν και αρκετοί που φροντίζουν ο αριθμός των ωρών που σπαταλούν (ή αξιοποιούν) στη χώρα του Μορφέα να φτάνει σε διψήφια επίπεδα, χτυπώντας κάτι 10ωρα και 12ωρα!

Έπειτα, κάποιο διάστημα της ημέρας θα αφιερωθεί στην εξυπηρέτηση βασικών λειτουργικών αναγκών του σώματός μας, καθώς και στις απαραίτητες υποχρεώσεις της καθημερινότητας (δουλειές του σπιτιού, ψώνια, εξόφληση λογαριασμών με το αναπόφευκτο στήσιμο σε ατέλειωτες ουρές, διάβασμα των παιδιών, κ.ά.). 

Δεν ξεχνώ φυσικά τον χρόνο που καταθέτουμε στην εργασία μας και ο οποίος μπορεί να είναι 4, 8 ή και περισσότερες ώρες, ανάλογα με τη φύση και τις απαιτήσεις του επαγγέλματός μας, στον οποίο χρόνο προστίθεται και η τόσο χαλαρωτική για τα νεύρα μας διαδικασία της μετακίνησης προς και από τον χώρο εργασίας! 

Όλα αυτά μας κάνουν γύρω στις 12 με 14 ώρες (+/-2) καθημερινώς και όλα αυτά σε μία μέρα που θα την χαρακτηρίζαμε "φυσιολογική", χωρίς να υπολογίσουμε τα απρόβλεπτα και έκτακτα περιστατικά.

Τι μας μένει λοιπόν;...Αν φεύγουν γύρω στις 20 ώρες με τον ύπνο και όλα τα υπόλοιπα, μένουν περίπου 4 ώρες τις καθημερινές και 10 με 12 ώρες τα Σαββατοκύριακα (ή στα ρεπό), οι οποίες αποκαλούνται ελεύθερος χρόνος! Κι εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα! 

Το πώς επιλέγουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το πολύτιμο απόσταγμα της κάθε μέρας μας είναι που θα διαμορφώσει τις συνήθειες, τον χαρακτήρα και σε τελική ανάλυση τη ζωή μας ολόκληρη! 

Δεν έχω πρόθεση να κρίνω τις επιλογές κανενός. Ο καθένας, από τη στιγμή που αυτοπροσδιορίζεται ως "ενήλικος" με όλη την ωριμότητα και την υπευθυνότητα που συνεπάγεται αυτός ο χαρακτηρισμός, βάζει τις προτεραιότητές του και επιλέγει, έχοντας παράλληλα και την επίγνωση των κερδοφόρων ή ζημιογόνων συνεπειών των επιλογών του. Θα μου πείτε τώρα : "Σιγά μην έχει και επίγνωση!"

Εντάξει, μάλλον περιγράφω μια ιδανική κατάσταση. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αλλού θα οδηγηθώ αν σαπίζω 4-5 ώρες στον καναπέ με το τηλεκοντρόλ στο χέρι και αλλού αν διαβάζω, αν κάνω βόλτες στη φύση, αν παίζω με τα παιδιά και τα ζώα ή αν προσεύχομαι και διαλογίζομαι.

Στο ερώτημα λοιπόν του τίτλου θέλω να απαντήσω ότι αυτός ο...άτιμος που μου κλέβει τον ελεύθερο χρόνο έχει συγκεκριμένο όνομα και λέγεται...Φώτης! Μόνος μου επιλέγω, μόνος μου παγιδεύομαι, μόνος μου ξεμπλέκω...

Είναι μέρες που τις γεμίζω δημιουργικά, κάνοντας πράγματα ουσιαστικά και όταν το βράδυ ξαπλώνω στο κρεβάτι νιώθω πλήρης και ικανοποιημένος που έζησα κάθε λεπτό με νόημα και ουσία. Και είναι και μέρες που απλώς φεύγουν, χάνονται στα βάθη του χρόνου, γλιστρούν σαν σκιές και μοιάζουν σαν να μην ήρθαν και να μην πέρασαν ποτέ. 

Κάπου λέει ο Γιώργος Σεφέρης: "Άφησα αυτό το μεγάλο ποτάμι να γλιστρήσει μέσα απ' τα δάχτυλά μου, χωρίς να προλάβω να πιω μια στάλα..."

Θα κλείσω με τη φωνή του Κωνσταντίνου Καβάφη. Μπορεί να ακούγεται θλιμμένη και μελαγχολική, στην ουσία όμως εγώ την ακούω να έρχεται πριν από 102 χρόνια και να μου λέει : "Ζήσε! Μην ξεχνιέσαι! Μην παγιδεύεσαι στην ανία, μη σπαταλάς τις ώρες και τις μέρες σου!"

                                    "ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ"

Την μια μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν
τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι
η όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν.

Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα. 
Αυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει,
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει. 
(1908)

[Η ορθογραφία ακολουθεί το πρωτότυπο. Όχι, δεν ήταν ανορθόγραφος ο ποιητής! Απλώς, δεν είχαν διαμορφωθεί τότε οι κανόνες της σύγχρονης νεοελληνικής γραμματικής και κάποιες λέξεις γράφονταν αλλιώς.]                                                                                                                                                                                                                                                                                      http://internalpaths.blogspot.gr

Πέμπτη 3 Απριλίου 2014

Κεν Γουίλμπερ: εξέλιξη της συνειδητότητας

  Έχει χαρακτηριστεί ο «Αϊνστάιν της έρευνας της συνειδητότητας». Οι προκλητικές του θέσεις είναι αποτέλεσμα σύνθεσης των επιστημών της φιλοσοφίας και της φυσικής, με την ψυχολογία του βάθους και τις πνευματικές διδασκαλίες της ανθρωπότητας. Ο βιοχημικός και φυσικός Κεν Γουίλμπερ δεν επιχειρεί να εξηγήσει τίποτα λιγότερο από την εξέλιξη της ανθρώπινης συνειδητότητας, από τις απαρχές της έως την επίτευξη του στόχου της.                                                                    
                                                                                                                      Η έκπτωση του πνεύματος    Ο Κεν Γουίλμπερ (γενν. 1949) σπούδασε ιατρική για δυο χρόνια στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ, προτού τον κερδίσει η βιοχημεία και η φυσική. Από τη δεκαετία του 1970, στα επιστημονικά του ενδιαφέροντα συγκαταλέγονται και διδασκαλίες σοφίας της ανατολικής Ασίας. Έτσι, ο Γουίλμπερ, ο οποίος σήμερα έχει αποσυρθεί στο Μπόουλντερ του Κολοράντο, άρχισε να ασκείται στην τέχνη του Ζεν. Στο μοντέλο του, η «έκπτωση του πνεύματος» ως εισέλιξη (εξέλιξη προς τα πίσω) προηγείται της «εξέλιξης της συνειδητότητας». Η δημιουργία του κόσμου είναι μια βαθμιαία κάθοδος του καθαρού πνεύματος σε όλο και πιο πυκνές μορφές υλικής ύπαρξης, μέχρι που φτάνει στην υψηλότερη πυκνότητα, τη λεγόμενη νεκρή ύλη. Το πνεύμα εκπίπτει σε ύλη, σχεδόν όπως συνέβη η έκπτωση των αγγέλων, κατά τον μύθο. Μεταφορικά, το καθαρό πνεύμα σε κάθε βαθμίδα που κατέρχεται «ξεχνιέται» όλο και περισσότερο, δηλαδή γίνεται όλο και πιο πυκνό, έως ότου στη μορφή της νεκρής ύλης επέρχεται η απόλυτη λήθη του. Η αλυσίδα της εισέλιξης σύμφωνα με τον Γουίλμπερ, βασίζεται στη λήθη του πνεύματος από το ίδιο το πνεύμα. Από αυτό το βαθύτερο σημείο της καθόδου αρχίζει η διαδικασία της επιστροφής. Υπάρχουν υποτυπώδεις μορφές ζωής, από τις οποίες αναπτύσσονται ζωντανοί οργανισμοί. Από τους τελευταίους ξαναγεννιέται σταδιακά το πνεύμα και, στο τέλος, αφυπνίζεται στην ανθρώπινη συνειδητότητα. Το πνεύμα ξεκινά να ανέρχεται τις βαθμίδες τις οποίες είχε προηγουμένως κατέβει για να φτάσει τελικά στη θεϊκή πανσοφία.                                                
                                                                                                                                            
                                                                                                            Σύμφωνα με τη θεωρία της εξέλιξης της συνειδητότητας, ένα από τα κατώτερα επίπεδα της επανάκτησης της θείας συνειδητότητας από τον άνθρωπο ήταν οι φρυγικές λατρείες της θεάς Κυβέλης στη σημερινή Ανατολία.                                                                                                                                                            Η αφύπνιση του πνεύματος    Ο Γουίλμπερ χωρίζει την επάνοδο του πνεύματος σε δέκα βαθμίδες, από την κατάσταση της πλήρους ασυνειδησίας μέχρι την ολοκληρωτική αφύπνιση, το απόλυτο πνεύμα. Ο μεγάλος αυτός φιλόσοφος θεωρεί ότι, έως σήμερα, η ανθρωπότητα έχει καλύψει περίπου το μισό αυτής της πορείας. Ο Γουίλμπερ, εξάλλου, είναι επίσης γνωστός ως πρωτοπόρος και διακεκριμένος συγγραφέας της υπερπροσωπικής ψυχολογίας. Σε όλα τα επίπεδα, η βαθμίδα συνειδητότητας της ανθρωπότητας αντικατοπτρίζεται στα πολιτισμικά της επιτεύγματα, αλλά κυρίως στους μύθους και στις θρησκείες της. Η ανάγκη που ενυπάρχει σε κάθε άτομο να αναζητήσει το συμπαντικό «Όλον» αποτελεί την κινητήριο δύναμη για την εξέλιξη της συνειδητότητας. Δηλαδή το πνεύμα, το οποίο κάποτε ηταν τμήμα της αρχικής ολότητας, όταν βρίσκεται στην κατώτατη βαθμίδα, επιδιώκει την επιστροφή στην πρότερη κατάστασή του, αυτήν της αρχικής ολότητας. Παρότι ο Γουίλμπερ πιστεύει ότι σήμερα η ανθρωπότητα βρίσκεται στο μέσον της πορείας προς την ολότητα, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, όπως σε όλες τις εποχές, που έχουν προχωρήσει πολύ πνευματικά και οι οποίοι ξεχωρίζουν από τη μάζα. Εξερευνούν κατά κάποιον τρόπο το πνεύμα του μέλλοντος και οι αντιλήψεις και οι διδασκαλίες τους υποδεικνύουν μελλοντικά επίπεδα συνειδητότητας.
 
Ο ερευνητής της συνειδητότητας, Κεν Γουίλμπερ, ο οποίος σήμερα έχει αποσυρθεί, μετά από ένα τραγικό συμβάν στην προσωπική του ζωή, έγινε γνωστός κυρίως μέσω των πολυάριθμων βιβλίων που έχει εκδώσει.                                                                                                                                                                                      Σύμφωνα με τον Κεν Γουίλμπερ, η εξέλιξη τη συνειδητότητας μπορεί να παραλληλιστεί με το γνωστό βιβλικό θέμα της έκπτωσης των αγγέλων. Κάποτε ο Θεός έριξε όλους τους αποστάτες αγγέλους στη γη. Εκείνοι που κάποτε περιδιάβαιναν χαρούμενοι και προστατευμένοι στον κήπο της Εδέμ, ξαφνικά ταλαιπωρούνταν από γήινα βάσανα και δεν μπορούσαν πια να θυμηθούν τη θεϊκή τους καταγωγή. Σιγά-σιγά πρέπει να εξελιχθούν ξανά σε αυτό που ήταν πριν. Έτσι συμβαίνει και με την ανθρώπινη συνείδηση. Το ανώτερο πνεύμα του Θεού ενυπάρχει σε μας, μόνο που δεν το θυμόμαστε πια, λόγω μιας συμβολικής «έκπτωσης αγγέλων».                                                                        
   oi_8eoi_ton_seismon_stin_arxaia_elliniki_mu8ologia2.jpg                                                                                                                                                      Στην αλλαγή της εποχής    Ο Γουίλμπερ ονομάζει ένα από τα κατωτέρα επίπεδα της εξέλιξης «Εποχή του Τυφώνα», από το αρχαιοελληνικό μυθολογικό ον Τυφωέα ή Τυφώνα. Αυτό το τέρας, μισό άνθρωπος και μισό φίδι, το κεφάλι του οποίου άγγιζε τα αστέρια και τα ανοιχτά του χέρια εκτείνονταν από την Ανατολή έως τη Δύση, συμβολίζει το κατώτερο επίπεδο εξέλιξης της συνειδητότητας, μπορεί μεν το σώμα ως Εγώ να αρχίζει να διαχωρίζεται από το περιβάλλον, ωστόσο το πνεύμα δεν διαχωρίζεται ακόμα από το σώμα. Γύρω στη 10η χιλιετία π.χ. η συνειδητότητα αλλάζει. Το άτομο αντιλαμβάνεται ότι είναι μέλος μιας κοινότητας και ότι εντάσσεται σε μια συμπαντική τάξη. Δημιουργούνται πολιτισμοί βασιζόμενοι στην καλλιέργεια της γης, δραστηριότητα μέσω της οποίας γίνεται αντιληπτή η έννοια του χρόνου. Παραχωρείτε προτεραιότητα στη γλώσσα, η οποία επιτρέπει την επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη της κοινότητας, και έτσι γεννιέται μια μνήμη απελευθερωμένη από το σώμα, ένα λεκτικό Εγώ. Αυτή είναι η αρχή της κουλτούρας και του πολιτισμού. Από τη μεγάλη μητέρα-φύση ο άνθρωπος διαμόρφωσε τη θρησκεία της Μεγάλης Θεάς.                                                                                                                                         to-emblima.blogspot.com

Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2014

Tι πρέπει να λέμε όταν οι άλλοι μας μειώνουν;

 Τι πρέπει να κάνουμε όταν οι άλλοι μας μειώνουν;

Αυτός που σέβεται τον εαυτό του είναι ασφαλής από τους άλλους φοράει μια πανοπλία που κανείς δενμπορεί να διαπεράσει.
Henry Wadsworth Longerfellow

Μπορείτε να θυμηθείτε εκείνες τις στιγμές στη ζωή σας στις οποίες έχετε αισθανθεί ότι κάποιος σας μειώνει; Το συναίσθημα αυτό μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας ματιάς, μιας έκφρασης ή ενός μορφασμού. Μπορεί ακόμα και τα λόγια κάποιου να προκαλέσουν αίσθημα μείωσης και απαξίωσης.
Γράφει ο ψυχοθεραπευτής Μάικλ ΈμμονςΕπιστημονική επιμέλεια κειμένου Ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτήςΓρηγόρης Σίμος
Τότε, αισθάνεσθε μπερδεμένοι. Αντί να αισθάνεσθε καλά αρχίζετε να αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας και αισθάνεσθε άσχημα. Τέτοιες στιγμές προκαλούν στεναχώρια ή σύγχυση που μπορεί να μείνουν στο μυαλό σας για αρκετό καιρό ακόμα και πολλά χρόνια. Μπορεί να πείτε, είναι φυσικό να με μειώνουν. Έχω τόσα πολλά τρωτά σημεία και γι αυτό με επικρίνουν. Πολλοί από εμάς στο πρόβλημα που μας δημιουργούν οι άλλοι όταν μας επικρίνουν προσθέτουμε ένα ακόμα μειώνοντας αυτόματα και εμείς τον εαυτό μας.
Ας προσπαθήσουμε να εξερευνήσουμε τις διάφορες μειωτικές συμπεριφορές καικαι να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με αυτές. Την άμεση λεκτική επίθεση, την έμμεση λεκτική επίθεση και τη μείωση του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους.
Η άμεση λεκτική επίθεση
Αυτός ο τύπος της συμπεριφοράς είναι προφανής. Ένα άτομο σας εξοντώνει με τα λόγια του. Για παράδειγμα πέφτετε πάνω σε κάποιον εντελώς τυχαία τον λερώνετε με τον καφέ και εκείνος γίνεται έξαλλος, αποκαλώντας σας ηλίθιο, αφηρημένο, ανεγκέφαλο. Τι μπορείτε να κάνετε σε μια λεκτική επίθεση;
-Επιτρέψτε στο άτομο να ηρεμήσει και να εκτονώσει τα συναισθήματά του.
-Παραδεχτείτε το δικό σας σφάλμα.
-Αναγνωρίστε τα συναισθήματα του άλλου
-Εκφραστείτε διεκδικητικά για τον τρόπο με τον οποίο έχει αντιδράσει.
-Κάντε μια ήρεμη και σύντομη δήλωση που θα βάλει τέλος στο συμβάν όσο πιο γρήγορα.
Στο συγκεκριμένο παράδειγμα μπορείτε να πείτε: ήταν ένα ατύχημα. Έχετε δίκιο αλλά θα μπορούσα να σας καταλάβω χωρίς τις φωνές και τις βρισιές.
Η έμμεση λεκτική μείωση
Τι θα κάνατε εάν το αφεντικό σας σας έλεγε κάνατε μια θαυμάσια δουλειά πάνω στο σχέδιο δράσης που παρέδωσες αλλά τα γραμματικά σου λάθη δίνουν μια λαική χροιά;
Μήπως πολλές φορές στην καθημερινότητά σας λαμβάνετε ένα διπλό μήνυμα; Αυτό ονομάζετε έμμεση επιθετικότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ζητάμε περισσότερες πληροφορίες. Τι ακριβώς είναι αυτό που λες; Τι εννοείς; Στόχος είναι να ξεκαθαρίσουμε την πρόθεση του άλλου. Ίσως χρειαστεί να επιμείνετε. Στην περίπτωση του αφεντικού « Σας ευχαριστώ πολύ αλλά μπερδεύτηκα λίγο. Αν σας απασχολούν πράγματι τα γραμματικά μου λάθη θα προτιμούσα να μου το πείτε ευθέως. Δεν μπορώ να καταλάβω εάν σας φάνηκε πράγματι καλή ή κακή η δουλειά μου.
Αν η δεύτερη απάντηση του ατόμου που σας επιτίθεται είναι πιο σκληρή τότε μιλάμε για άμεση πια λεκτική επίθεση και τότε πρέπει να διεκδικήσετε το δίκιο σας όπως είπαμε και προηγουμένως. Το ξεκαθάρισμα δεν παρέχει χρήσιμες πληροφορίες μόνο για το άτομο που επιτίθεται αλλά και για εσάς τους ίδιους. Τι κάνετε λάθος και θα πρέπει να το διορθώσετε; Τι δεν έχετε καταλάβει στη δική σας συμπεριφορά;
Μη λεκτικές μειώσεις
Υπάρχουν πολλοί που μας μειώνουν χωρίς λόγια αλλά με τη συμπεριφορά τους. Μπορεί να είναι απλά μια άσχημα προκλητική ματιά. Πώς πρέπει να αντιδράσουμε σε μια τέτοια συμπεριφορά; Η μη λεκτική μείωση κάποιες φορές είναι ιδιαίτερα δύσκολο να την αναγνωρίσουμε γιατί δεν περιέχει λόγια και δεν είμαστε πάντα βέβαιοι για την ερμηνεία της.
Προσπαθήστε να κάνετε το άτομο να χρησιμοποιήσει λόγια αντί για χειρονομίες ή γκριμάτσες. «Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αυτό που νιώθετε αν δεν το πείτε άμεσα». Φανταστείτε ότι ένας ταμίας σε κάποιο κατάστημα σας κοιτάει οργισμένα την ώρα που ετοιμάζεσθε να πληρώσετε. Αν ενοχληθείτε από το συμβάν γιατί να μην το αντιμετωπίσετε άμεσα και με ευθύτητα; « Με συγχωρείτε δεν κατάλαβα την πρόθεσή σας» Μήπως έκανα κάτι που δεν σας άρεσε;» Μια τέτοια αντιμετώπιση ξεκαθαρίζει ένα άμεσο μη λεκτικό μήνυμα το φέρνει στην επιφάνεια προς επίλυση για να ξέρετε τι πραγματικά συμβαίνει. 
Όταν συμφωνούμε με όσους μας επικρίνουν…
Είναι πολύ πιθανόν  να συμπεριφέρεστε στον εαυτό σας εξίσου επιθετικά όπως και οι άλλοι. Προσπαθήστε να μην αποφεύγετε, αδιαφορείτε ή δραπετεύετε με μη διεκδικητικό τρόπο από τη μειωτική συμπεριφορά που σας δείχνει ο εαυτός σας. Ξεκινήστε έναν διάλογο με τον εαυτό σας. Να είστε ειλικρινείς και ανοιχτοί. Τι πραγματικά συμβαίνει; Εξετάστε το ενδεχόμενο να είστε υπερβολικοί με την κριτική που οι ίδιοι κάνετε στον εαυτό σας. Μην καταδικάζεστε αλλά και μην αποφεύγετε να εξετάσετε το γιατί σκέφτεστε με τον τρόπο που σκέφτεστε και πόσο αληθείς είναι οι σκέψεις που κάνετε.  
Σε κανέναν δεν αρέσει η σύγκρουση που παράγεται από τις μειώσεις. Αν ρισκάρετε μια ανοιχτή και ευθεία συζήτηση με τον εαυτό σας και με τους άλλους συνήθως η διαφωνία επιλύνεται και έχετε την ανταμοιβή μιας ειλικρινούς επικοινωνίας.  Αξίζει λοιπόν να ξεπεράσετε τους δισταγμούς και να την επιχειρήσετε.                         http://www.boro.gr/

Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013

Η αντανακλαστική προαίσθηση

Μετά από διάφορες έρευνες σε μια περίοδο αρκετών ετών, οι παραψυχολόγοι κατάφεραν να αποδείξουν ότι διαισθητικές πληροφορίες γίνονται συχνά αντιληπτές σωματικά, χωρίς όμως να φτάνουν στο κατώφλι της συνείδησης. Κατά τη μελέτη της τηλεπαθητικής μεταβίβασης συναισθηματικά φορτισμένων εικόνων, παρατηρήθηκε στους δέκτες μεταβολή του όγκου της κυκλοφορίας του αίματος, κάτι το οποίο είναι χαρακτηριστικό στις συναισθηματικές μεταβολές, χωρίς όμως οι άνθρωποι αυτοί να περιγράψουν τις εικόνες που λάμβαναν.                                                                                                                                                                                                                                  Προαισθήσεις  Από παρόμοιες έρευνες προκύπτει το εξής συναρπαστικό ερώτημα: Καταγράφει άραγε ο οργανισμός μας διαισθητικές πληροφορίες,οι οποίες επηρεάζουν ασυνείδητα τις ενέργειές μας? Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη σχέση αυτή παρουσιάζει ο ρόλος της προεπίγνωσης, του να μπορεί δηλαδή κανείς  να βλέπει από πριν περιστατικά που πρόκειται να συμβούν στο μέλλον. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μάλιστα αυτό με την εμφάνιση των συγκεκριμένων γεγονότων με τη μορφή καθαρών, εικονικών εντυπώσεων. Ιδιαίτερα συχνά αναφέρουν οι άνθρωποι ότι νοιώθουν ένα "άσχημο προαίσθημα", το οποίο κατόπιν επιβεβαιώνεται από την εμφάνιση μιας ατυχούς σύμπτωσης. Όταν το μελλοντικό συμβάν δεν γίνεται αντιληπτό με συγκεκριμένο τρόπο, αλλά εμφανίζεται περισσότερο σαν θολή αίσθηση, τότε γίνεται λόγος για προαίσθηση. Αυτή βιώνεται ως μια ανεξήγητη εντύπωση, μια εσωτερική ανησυχία, μια ακαθόριστη μη προσδιοριζόμενη "γνώση" σχετικά με ένα ξαφνικό συμβάν.                                                                                                                                                                                                                                                                                Το αντανακλαστικό του προσανατολισμού  Ο Αμερικανός παραψυχολόγος Ντιν Ράντιν διεξήγαγε στο παρελθόν ένα ειδικό πείραμα για να αποδείξει την παραίσθηση, μέσω της φυσιολογίας. Το επομενομαζόμενο "αντανακλαστικό του προσανατολισμού αποτελεί μια σωματική αντίδραση σε νέα,σημαντικά ερεθίσματα. Με τον τρόπο αυτόν, το σώμα σηματοδοτεί την ετοιμότητα στην οποία βρίσκεται,για να αναγνωρίσει και να κατατάξει μια νέα εντύπωση. Έρευνες έδειξαν ότι το αντανακλαστικό του προσανατολισμού συνδέεται με βραχυπρόθεσμες υψηλές αισθητηριακές αντιλήψεις, οι οποίες αποτελούν άμεσα επακόλουθα του καινούριου ερεθίσματος. Ο Ράντιν εξέτασε την υπόθεση, εάν ένα συγκρίσιμο αντανακλαστικό δεν παρατηρείτε μόνο με την εμφάνιση του νέου ερεθίσματος,αλλά και από μεμονωμένα ερεθίσματα,αντανακλώντας έτσι μια προαίσθηση.                                                                                                                                                                                                                                                                                           Πειράματα σχετικά με την προαίσθηση                                                     Στην έρευνα του Ράντιν, τα υποκείμενα κάθονταν μπροστά στην οθόνη ενός υπολογιστή. Με ένα κλικ στο ποντίκι εμφανιζόταν για 5 δευτερόλεπτα μια έγχρωμη φωτογραφία και κατόπιν η οθόνη γινόταν σκοτεινή για 10 δευτερόλεπτα. Η διαδικασία επαναλαμβανόταν με ένα νέο κλικ στο ποντίκι, ενώ η επιλογή των εικόνων γινόταν τυχαία από τον υπολογιστή. Υπήρχαν εικόνες με ήρεμο χαλαρωτικό περιεχόμενο, όπως τοπία,πορτραίτα και ζώα, και άλλες με συναισθηματικά φορτισμένη σημασία, ερωτικής ή επιθετικής φύσεως. Μοναδική υποχρέωση των υποκειμένων ήταν να κοιτάζουν τις εικόνες, τη μια μετά την άλλη. Καθ' όλη τη διεξαγωγή του πειράματος τα υποκείμενα ήταν συνδεδεμένα με ερευνητικά μηχανήματα, τα οποία κατέγραφαν στοιχεία σχετικά με την ψυχολογική κατάσταση του εξεταζομένου. Εμφανίστηκαν διαφορές στην αντίδραση των υποκειμένων στις συναισθηματικά φορτισμένες φωτογραφίες σε σχέση με την αντίδραση τους στις ουδέτερες,και μάλιστα όχι μόνο κατά τη διάρκεια αλλά και μετά την παρατήρηση τους αλλά και αμέσως πριν, κάτι που αποδεικνύει ξεκάθαρα την ύπαρξη ενός "αντανακλαστικού προαίσθησης". Ο όγκος της κυκλοφορίας του αίματος στα δάχτυλα των εξεταζομένων αποτέλεσε την ισχυρότερη ένδειξη, αφού εμφανίστηκε 3 δευτερόλεπτα πριν από την προβολή της συναισθηματικά φορτισμένης εικόνας, σε σύγκριση με τον καρδιακό ρυθμό, που έδειξε μεταβολή 2 δευτερόλεπτα πριν από την προβολή, και την αντίδραση του δέρματος,που εκδηλώθηκε περίπου 1 δευτερόλεπτο πριν. Η κυριότερη ένδειξη της προαίσθησης φαίνεται λοιπόν να είναι η μεταβολή του όγκου της κυκλοφορίας του αίματος. Οι εξαιρετικές μελέτες σχετικά με την αντανακλαστική προαίσθηση των Ντιν Ράντιν και Μπίμαν, από το πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, αποτελούν ορόσημο στη σύγχρονη παραψυχολογία. Δεν μπορούν αν αγνοηθούν από τις "σοβαρές" επιστήμες και δημιουργούν τις βάσεις για την μελέτη του εδώ και καιρό παραμελημένου πεδίου της διαίσθησης. Η τελευταία μπορεί να εξηγηθεί ως μια μορφή ασυνείδητης λύσης προβλημάτων. Προφανώς, ο ανθρώπινος οργανισμός καταγράφει σήματα Ψ, μέσω των οποίων φαίνεται ότι διερευνάται το άμεσο περιβάλλον χωρικά και χρονικά, σαν μέσα από ένα σκάνερ. Οι πληροφορίες που λαμβάνονται από τη διαδικασία αυτή παρεισφρύουν στις διεργασίες λήψης των αποφάσεων μας χωρίς όμως αυτό να γίνεται συνειδητά.                                                                    Στατιστική μελέτη                                                                                   Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο Αμερικανός παραψυχολόγος Γουίλιαμ Κοξ, μέσω μιας οξυδερκούς στατιστικής ανάλυσης, κατάφερε να αποδείξει ότι οι προαισθήσεις αποτελούν ψυχοκινητικά φαινόμενα,τα οποία οφείλονται σε ασυνείδητες εντυπώσεις που βρίσκονται λίγο πριν τον αντιληπτικό ουδό και ενίοτε οδηγούνται άτομα σε σκόπιμες ενέργειες, χωρίς τα ίδια να συνειδητοποιούν  τον λόγο που τις εκτελούν. Ο Κοξ συνέκρινε για μια μεγάλη χρονική περίοδο τον αριθμό των επιβατών τρένων που έπαθαν ατύχημα, με τον μέσο αριθμό επιβατών δέκα άλλων ημερών. Την ημέρα του ατυχήματος ο αριθμός των επιβατών ήταν στατιστικά σημαντικά λιγότερος από τις άλλες ημέρες. Φαίνεται ότι πολλοί άνθρωποι έχουν ασυνείδητες προαισθήσεις, από τις οποίες και οδηγούνται να αποφεύγουν ασυνείδητα ένα ατύχημα για το οποίο δεν γνωρίζουν τίποτα.                                                                                                                                       Δεν έχει εξακριβωθεί εάν είχαν διατυπωθεί προβλέψεις σχετικές με το ναυάγιο του "Τιτανικού" από κάποιους επιβάτες. Εντούτοις, το φαινόμενο της προεπίγνωσης ερευνήθηκε επιστημονικά και τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι μπορούν να προαισθανθούν επερχόμενες καταστροφές.                                                                                   

Υποκείμενο σε παραψυχολογικό   πείραμα, από το χέρι μετριέται η   αντίδραση του δέρματος.(φωτο)                                                                                                                                           to-emblima.blogspot.gr